*

Maria Hendrika van Bijleveld (86)

In de familie was tante Rie een centrale figuur. Dat bleek ook wel bij de Uitvaartdienst, toen vele neven en nichten en hun kinderen aanwezig waren. Tante Rie was nooit getrouwd geweest, maar was een soort steunmoeder in het familieverband. Het gezin Hendriks, het gezin van haar zuster, was een schippersgezin. De ouders voeren regelmatig met vrachten weg en dan konden de kinderen niet mee, omdat ze naar school moesten. In die dagen was tante Rie de aangewezen oppas. Ze deed het zo goed, dat de kinderen haar ervaarden als een tweede moeder. Ze was daardoor altijd betrokken bij de gezinnen van haar familie en groeide uit tot een ‘Mater Familias’.

Zij heeft altijd zelfstandig in Kortenhoef gewoond, totdat het niet verder ging en zij werd opgenomen in het Verpleeghuis St. Elisabeth in Lage Vuursche. Haar ergste handicap was een toenemende doofheid. Volgens de pastor van het Verpleegtehuis, Kees Maasland, was dit de reden, dat zij niet kon deelnemen aan de kringgesprekken. Zij vereenzaamde, maar de pastor was verbaasd over het vele bezoek, dat ze ontving van haar neven en nichten. Volgens hem ging er geen dag voorbij, of ze had wel een neef of nicht, achterneef of achternicht, die bij haar op visite kwam. Het tekende volgens hem ook de vrouw, die ze was, want ze heeft die vele vormen van liefde ook verdiend door haar persoonlijkheid.

Toen haar nicht, Thea Hendriks, haar herinneringskruisje ophing op het In Memoriam-bord, constateerde zij verheugd, dat haar kruisje kwam te hangen naast het kruisje van Rika van der Kleij, haar kaartmaatje. Moge zij de eeuwige rust vinden.

H. Kempes

joomla template