*

Gijsbertus Antonius Maria Smits (69)

Bert Smits, geboren 25 juli 1941 in Nederhorst den Berg, overleden 2 april 2011 in het ziekenhuis te Hilversum. Voor mij als pastor heeft het een tijd geduurd, voordat ik wist tot welke kerk Bert nu eigenlijk hoorde. Was het nu Ankeveen, of Nederhorst. Ik zag hem in beide kerken en hij maakte het nog moeilijker, doordat hij, in welke kerk hij ook kwam, altijd op de zelfde plek ging zitten. We hebben in de afscheidsviering gelezen uit het boek Prediker, hoe alles onderworpen is aan de gang en het ritme van de tijd. Als mens word je geboren en ga je eens weer dood en daar tussenin leef je, groei je, ben je steeds aan het worden: in zonlicht en schaduw, bij dag en bij nacht, word je steeds meer mens.

Een verhaal dat ook bij Bert past. Ik moest aan deze lezing denken, nadat ik Bert had bezocht in het ziekenhuis. ‘Ik ga dood’, zei hij tegen me, ‘de medicatie is gestopt’. Er is een tijd dat je lacht, maar soms moet je ook huilen. Zo onderging Bert dit ook in het gesprek dat ik met hem had. Er zijn tijden van groeien en tijden van afscheid nemen.

Hij heeft van velen afscheid kunnen nemen. ‘Ik wist niet, dat er zoveel van mij houden’, zei hij me. Hij was heel realistisch. Een gelovig man. Hoe hij deze laatste weken heeft geleefd en beleefd, daar heb groot respect voor. Soms voel je je ziek en dan voel je je beter. Bert had een enorm doorzettingsvermogen. Hij knokte zich overal doorheen. ‘Deze strijd win ik niet’, zei hij, ‘het kaarsje gaat uit’. Een mooi moment was het, dat ik hem, zo vlak voor zijn overlijden, nog de communie heb kunnen geven en hem heb gezegend. Bert werd rustig: ‘Ik ben er nu klaar voor’. We hebben samen nog gesproken over het doodgaan, hoe het zou zijn in de hemel. ‘Ik praat niet zoveel over mijn geloof, maar ik vertrouw er maar op, dat ik er kom’.

Op de voorkant van de uitvaartliturgie stond een foto van een zwaaiende Bert. Aan het zwaaien kun je niet zien, of hij iemand begroet: ‘Hoi’, of dat hij afscheid neemt: ‘Adieu, tot ziens’. Hij bedoelt het laatste: Tot ziens. Het was ook het gebaar van Bert, toen ik afscheid van hem nam. Bert had altijd veel nieuwtjes; hij heeft er nu ook één. Hij weet iets wat wij met z’n allen niet weten. Bert weet, hoe het is aan de andere kant van het leven, bij de Heer. Want daar geloofde hij in, dat was zijn geloof. Bert is aangekomen bij zijn God, de plaats die voor hem is bereid. Niets gaat verloren, wees maar gerust nu, alles komt goed.

Zaterdag 9 april hebben we in een volle O.L.V. Hemelvaartkerk afscheid genomen van Bert, waarna we hem te rusten hebben gelegd op het parochiekerkhof in Nederhorst den Berg. Bert, Adieu, tot ziens.

Willy Wenneker,

pastor Ryan Keetelaar

joomla template