*

Ton Stevens (85)

Op vrijdag 28 januari 2011 namen we afscheid van Ton tijdens een mooie en druk bezochte Eucharistieviering in onze Antonius van Paduakerk. Aansluitend hebben we in geloof aan het eeuwige leven haar lichaam aan de aarde toevertrouwd op ons parochiekerkhof. Ton groeide op in de Betuwe, waar ze op 6 augustus 1925 werd geboren. Ze groeide uit tot een vrouw die heel goed haar mannetje kon staan en die heel goed haar eigen weg kon gaan. Zo ging ze ook graag om met mannen en praatte ze graag en veel over auto’s.

Meer dan 45 jaar was ze samen met haar “Auf”. Ze vulden elkaar goed aan. Allebei van het leven genieten, van gezelligheid, lekker eten, het borreltje, kaartspelen in het Achterom op de donderdagavonden, de vakanties met de caravan, barbecueën en jeux de boulen, met als bindende factor het katholieke geloof en alles wat daarbij hoort.Warme herinneringen aan de grote feesten, de processies, Maria, mooie liederen en een mooi versierde kerk, daar werd van genoten en verteld. Ik denk hierbij aan de Sacramentsprocessie in Angeren, waar Ton graag ieder jaar naartoe ging en waarbij ze mooi kon vertellen over oude bekenden die ze daar getroffen had, zoals bv. Piet Vermeulen, onze ook helaas overleden humoristische organist uit Bussum, over mooie vieringen, zoals hier het Antoniusfeest met dan steevast Ton en Ans achter de tafel om de consumptiebonnen te verkopen. De bedevaart naar Sittard, waarvan het mooie beeldje van O.L. Vrouw van het H. Hart de kamer siert!

Verder werd het KAN-nieuws bezorgd, de Kerkbalans rondgebracht en opgehaald, misboekjes en parochiebladen gevouwen en was Ans iedere vrijdagochtend op de pastorie om schoon te maken met de bekende plumeau, waarbij het hoofd van John de Bree ook nooit werd overgeslagen.

Waarom noem ik al deze dingen op? Omdat het allemaal tekenen zijn een diepgewortelde liefde en vooral van een heel sterk thuisgevoel. Ton kon best eens stevig uit de hoek komen, letterlijk en figuurlijk . Ze reed graag in een stevige wagen die goed op de weg lag. Zo was ze ook bekend op het postkantoor, waar ze heel stevig kon stempelen. Dat was haar handelsmerk. Daar was zelfs een speciale plank voor gemaakt, zodat het stempelen stevig kon blijven.

En zo heeft Ton op haar geheel eigen wijze een stevige stempel gedrukt op het leven van Ans en velen in de parochiegemeenschap. Een stempel met als handelsmerk: de liefde! Ton, jij bent overleden en dat wil zeggen, dat je over je lijden heen bent. Jouw leven was af. Er kan niets meer aan worden toegevoegd; er hoeft niets meer aan worden toegevoegd. Jij, die zo graag hier bij ons op aarde thuis was, mag nu voor eeuwig thuis zijn bij God die je bevrijd heeft uit jouw ballingschap. Die God die door jouw manier van leven, werken en zorgen zichtbaar is geworden. Jij bent een mens die bij haar dood pas goed aan het licht is gekomen!

Rust nu maar uit, rust zacht en geniet vooral voor eeuwig. En wij gaan hier verder in vriendschap en liefde verbonden, in de hoop dat wij eens zullen verrijzen en voor eeuwig samen zullen zijn bij God, in zijn oord van licht en vrede.We hopen, dat Ans veel liefde en kracht mag ontvangen om het gemis van Ton te kunnen dragen. Hopelijk houdt Ton haar een beetje in het oog vanuit de hemel.

Pastoor Peter van der Weide

joomla template